L’ Isére

Δεν ξέρω τίποτε για το εσωτερικό. Εννοώ μηχανολογικά. Αν και θα μπορούσα να το σπάσω -“με το βαρέλι που για να βγεί το σπάει”- να απευθυνθώ στο εξουσιοδοτημένο προσωπικό ή σε μιά ορισμένη επιστήμη (σχετικά πρόσφατη) προτιμώ μέχρι στιγμής να ανταλλάσω με εκείνο χειρονομίες. Ευτυχώς διαλέγω το soundtrack μιας και η συσκευή που έφερα σπίτι δεν παράγει ακούσια αντιληπτό ήχο από τον συντάκτη: τον δυνάμενο να χειρονομεί. Έχω ανοίξει/διασχίσει (ζωντανή εργασία), κάποια προηγούμενα βιομηχανικής παραγωγής και σίγουρα πιο ευτελή εώς και παντελώς απαξιομένα στις μέρες μας: ανάλογα των σημερινών. Πρόκειται για ότι στο παρελθόν συνιστούσαν οι νεκροί και τα ζώα και ότι για το μέλλον θα συνιστούσαν οι προσφιλείς μας συνάνθρωποι: πίσω/μπροστά απ´ την ταμειακή, δίπλα μας στη ουρά ή και αλλού. Εκεί είναι που ανατέμνουμε, τον αέρα ή την κατακερματισμένη αγοραστική δύναμη.
Θερμοκρασία της τομής ή αναλφαβητισμός της παρουσίας, γραφικότητα της θερμότητας ή πιστότητα του κοινωνικού δεν πρόκειται παρά για τον απόηχο σήμανσης/πτώματος/ηλεκτρισμού, παλαιότητας, λιγότερων ημερών από εκείνης της ώσης αυτοπαρουσιαζόμενης αδιέξοδο, της αναπλήρωσης…
Όσο η κάθε χρήση δεν επισημαίνει και πολλά για την καταγωγή του χρησημοποιούμενου ή αναπαριστούμενου εργαλείου άλλο τόσο δεν είναι η συνείδηση αυτή που μεσολαβεί την κάθε οπτικοακουστική ταχυκαρδία. Και αφού βάλαμε τα πράγματα στη θέση τους (πιάτα, ρούχα -ράφια, πλυντήριο) ας αφήσουμε το ποτάμι γεμάτο ορμόνες Τhames να κάνει αυτό που ξερούν τα αναλογά του να κάνουν: να το βουλώνουν.

No Love Lost

Aν δεν έχω ξενυχτίσει στα χειρότερα, και για αυτό καλύτερα, ξενυχτάδικα

Αν δεν είχα εκμεταλλευτεί την εργασία μέσω προγονικών αφεντικών

Αν έπινα μπύρα και μόνο μπύρα μετά από cocktail και gin εξαιρετικής ποιότητας (ερώτηση σιλουέτας)

Aν θα είχα οδηγήσει με το κεφάλι στην άμμο και την πίσσα (οn/off road)

Θα συνέθετα με μεγαλύτερη αξία από αυτήν του να γράφεις κριτικές για την φαινομενολογία μουσικής βιομηχανίας

Αν αφήνω ό,τι δεν συμβάδιζε με την μόνη λέξη που θα επιθυμούσα να μου απομένει σε διάφορες γλώσσες

Ζωντανή, λογική και το κυριότερο νέα, να περιμένω -αμφιβάλλοντας ισχυρά- να προσγειωθεί η χάρτα στο πάτωμα

Αυτή, την πρόσκληση ή την ασυνήθιστη -στατιστικά- αγορά, μιας ορισμένης κυριακάτικης εφημερίδας, απογειώνοντας γεωμετρικά(;) την τάση του ποσοστού κέρδους της

Τα τελευταία wanna be υποκείμενα, μεσούσης της εβδομάδας, γερασμένα μπροστά σε άγρια δεν-ξέρω-και-εγώ-τι

Προς άγραν stalker

 

  Unipartite tower

Alps

Η παραγωγή καταγραφής παραμένει μία κεφαλαιώδης λειτουργία στην οργάνωση και τον καταμερισμό της εργασίας. Είναι το ανάφορο της πίστης σε ένα γενικό ισοδύναμο, από το χρήμα έως τα εκθέματα του μουσείου μέτρων και σταθμών και μέχρι το επόμενο κομμάτι που εποφθαλμιά ένας συλλέκτης. Την ίδια στιγμή, η βάση του χρηματοπιστωτισμού και της επιστήμης: των επικρατούντων/διαθέσιμων σημείων εν γένει: από μία γλώσσα προγραμματισμού έως μια διάλεκτο. Ας νετάρουμε λίγο..

Μια εξ ορισμού εμπορική λειτουργία είναι η ανταλλαξιμότητα και αντίστροφα, ένας ορισμός είναι η  εμπορική ανταλλαγή, των  διαθέσιμων σε ένα κοινωνικοπολιτικό πεδίο σημείων, με αντάλλαγμα το σηματοδότη-οριζόμενο. Μια τέτοια διαδικασία πέρα από προνομιακότητες παντός είδους, αρθρώνει και ένα ιδιότυπο κέρδος: δυνατότητα, κεφάλαιο: εξουσία/θέσμιση. Notre musique/Votre enfer. Μια τέτοια κυκλοφορία αξίας ικανοποιεί τα συμβαλλόμενα μέρη, επιβάλλεται ή απλά συνηθίζεται. Να σημειώσουμε ότι μας είναι αδιάφορο το γιατί. Η βεβαιότητα μίας επ’ άπειρον ανταλλαξιμότητας -εμφανιζόμενη έξω από τον (καπιταλιστικό) χρόνο πείθει τους γυροφέρνοντες την αγορά- είναι αυτή που καθησυχάζει, που εμφανίζεται άπειρη στην λειτουργία του εμπορικού εδώ και τώρα. Με αυτό τον τρόπο καθορίζει τις αδύνατες τοπικότητες (εδώ και αλλού) συγχρονικά. Η εναλλαξιμότητα  από την άλλη, γιγνόμενη εντός καπιταλιστικής διάρκειας, στα διάκενα πολλών φαντασιακών κοινωνικοπολιτικών σημασιών, προϋποθέτει μία ανύπαρκτη μελλοντική ταυτότητα με έναν ελάχιστο κοινωνικά αναγκαίο χρόνο εργασίας και μια θέση σε μία προθήκη/οθόνη εμπορευμάτων. Μέχρι να καταναλωθεί και να επανεμφανιστεί εμπορευματοποιημένη εναλλάσσει τη διαφορά με διαφορά. Τέτοια είναι η διαχρονική μοίρα κάθε πράγματος που διαρκεί αρκετά και μας συγκινεί. Δηλαδή, ο κάθε τηλεπαρουσιαστής και το κάθε “ιδιωτικό” profil στο facebook! Έτσι καθορίζονται οι αδύνατες χρονικότητες (νυν και αεί). Στο φινάλε αυτό που διακρίνει  την εναλλαγή από την πράξη της ανταλλαγής, αφορά την απουσία του αισθήματος κατοχής όπως επίσης του αισθήματος προσφοράς, ανεξάρτητα μιας τελικότητας που εμφανίζεται να έχει, ή να μην έχει, για την συνείδηση, η κάθε μια, εκ των υστέρων.

 Παράδειγμα: Περιμένω στην ουρά με προσμονή να ανταλλάξω χαρτιά με μουσική· αλλά, βλέπω τα χρώματα στην disco να εναλλάσσονται.

Αν γινόταν στη θέση των “κοινών” εμπορευμάτων που μεσολαβούνται από το χρήμα για να κυκλοφορήσουν, να τοποθετήσουμε τυποποιημένες συμπεριφορές απαραίτητες σε ένα κεφάλαιο για να ξαναξεκινήσει τον κύκλο του εμπορεύματος; Τι μέρος ενός νομικού προσώπου ή μη (παράνομη μετανάστρια), αντιστοιχεί σε κεφάλαιο και τι σε εργασία σε ένα νέο κύκλο, που εκκινεί με την διαδικασία παραγωγής, ας απασχολεί τους ηθικολόγους. Τα πρόσωπα/ονόματα/ουδοί/μερικά αντικείμενα που ενσαρκώνουν αυτές τις απαραίτητες συμπεριφορές/λειτουργίες είναι εναλλάξιμα και απαραίτητα και την για πιο μικρή επενδυσούλα… Θα βάλω ένα ποτήρι (στο μπαλκόνι) για να αρχίσω μετά διάβασμα. Ή, άλλο παράδειγμα, θα περιμένω να χτυπήσει το τηλέφωνο! Αντί για: σοσιαλισμός=εξηλεκτρισμός+σοβιέτ, είναι δημοφιλής στις μέρες μας, η εξίσωση καπιταλισμός=επιθυμία+ιδεολογία. Όπου ιδεολογία μπορείτε να βρείτε βαριάντες του τύπου, Ιδεολογικοί Μηχανισμοί του Κράτους, ή θεσμίσεις του κοινωνικού φαντασιακού, ή εξουσία κ.τ.λ. Ένα κεφάλαιο βάζει μπροστά μια μηχανή, ανταλλάσσει τον εαυτό του μέσω της εναλλαγής/παραγωγικής διαδικασίας για να επανέλθει διογκωμένο -αν όλα πάνε καλά. Όπως μας έδειξε η κρίση που διανύουμε, η αρχή διατήρησης της ενέργειας δεν είναι παρά ένας “αντιδραστικός” αναχρονισμός μιας και τόσα κεφάλαια έκαναν φτερά και αναπαύονται cum nihilo. Αυτά που δίνοντας τους διάφορους τίτλους χαρακτηρίσαμε ως απαραίτητα παραγωγής έργου και που κυκλοφορούν, είτε σαν προσδιορισμοί/κατευθύνσεις του κεφαλαίου/νεκρής εργασίας, είτε σαν ναυάγια/εκφορτίσεις της ζωντανής εργασίας μένει να τ’ αντικρίσουμε όπως τους αξίζει, σαν high fidelity καταφύγια ενός απόκοσμου παζαριού που πειθει τον εαυτο του για την μελλοντική  σταθερότητα ανταλλακτικής αξίας. Δεν πρόκειται μόνο για το πασίγνωστο γεγονός ότι σαν τρόπος παραγωγής ο καπιταλιστικός επεκτείνεται για να φτάσει να οικειοποιηθεί την ίδια την ταυτοπροσωπία (βλ. το σενάριο της ομότιτλης με αυτό το κείμενο ταινίας του 2011), νομικό εξουσιαστή του εμπορεύματος των εμπορευμάτων, της εργασίας. Αφορά ακόμη, όλη την μοντερνιστική παράδοση της αναζήτησης μιας ενότητας που αποθεώνεται αγκαλιά με μια πρώην αναπαράσταση -νεκρή. Αυτό δεν είναι ιδεολογία αλλά εναγκαλισμός. Εννοείται ότι κοστίζουν μια περιουσία οι μη παραγωγικές/αναπαραγωγικές χειρονομίες (αξία ανεκτίμητη!) και αν ακόμη υποτεθεί ότι υπάρχουν σε αφθονία, στην ιδιωτικότητά τους, την οικογένεια -κι όχι την κοινωνία (που ακόμη δεν τηλεφώνησε στη Thatcher)- είναι η υποτιθέμενη μοναδικότητά τους, που συντηρεί την λογοτεχνική παραγωγή,  που δίνει την δυνατότητα για την δημιουργία του τελευταίου (προσωπικού) μύθου, της τελευταίας (προσωπικής) συνεκτικής ιστορίας που μας εμποδίζει να περατώσουμε το λογικό.

Παράδειγμα 2: Εκλείπει κάποιο αγαπημένο σε εμένα πρόσωπο και ανταλλάσσω την απουσία του με την εναλλαγή ενός ξόανου.

http://vimeo.com/12970705

Oedipal algebra of the two last vowels

Α Α + Ο Η (=) Η Α +  Α Η

Όπως παρατηρούμε (αν και δεν πρόκειται για περιγραφική επιστήμη) το τελικό φωνήεν της μιας λέξης με το αντίστοιχο της άλλης μεριάς της ισοδύναμης σχέσης  είναι ταυτόσημο. Τείνω να πιστέψω ότι πρόκειται για κάτι τυχαίο!

P.s. Louis Malle – Le souffle au coeur (1971)

King Ink feels like a bug swimming in a soup-bowl

Δεν μπορείς να μπεις δύο φορές στον ίδιο καπιταλισμό. Όταν για τους σκοπούς αυτής της ιστοσελίδας, κάναμε μία έρευνα αγοράς διαρκείας σε εμπορεύματα τεχνολογίας αιχμής, προσβάσιμα προφανώς στους υπηκόους (προσοχή όχι μόνο στην pura τάξη) καταλάβαμε αμέσως (για κάποιον που σκέφτεται με ρυθμούς ανθρωπιστή) ότι η ιστορία μας (εκείνης και εμένα εν πάση περιπτώση, καθότι ετεροκανονικοί μικροαστείοι) θα κρινόταν/καθοριζόταν σε αυτού του τύπου την αγορά. Χωρίς να γνωρίζουμε τι μέρος του ΑΕΠ καταλαμβάνει μια τέτοια αγορά, το μέγεθος της προσβασιμότητας αλλά και της πρόσβασης των υπηκόων σε αυτή (μια ποσοτικοποίηση δηλαδή του περίφημου φετιχισμού του εμπορεύματος), τις χώρες προέλευσης των εμπορευμάτων, μια κλασική θεωρία για τον ιμπεριαλισμό και απαλλαγμένοι από ενοχές για συμμετοχή σαν καταναλωτές σε ένα εγκληματικό σύστημα, αυτή εδώ-να, η έρευνα δεν είχε και πολλές δυνατότητες να φανεί αντάξια του ονόματός της. Αν συνυπολογίσουμε επίσης την ευρύτητα της σκοποθεσίας και τη διακλαδικότητά της αφενός, καθότι όπως είναι αυτονόητο η τεχνολογία αιχμής εκτείνεται σε διαφορετικά πεδία του καταμερισμού και οργάνωσης της εργασίας -έστω και αν και αυτά με τη σειρά τους διαπερνιούνται από κοινά χαρακτηριστικά- παραμένουν διακριτά και, αφετέρου, γιατί όχι, μια ανισομερή εμπλοκή μαζί τους, μειώνει επιπρόσθετα το κύρος της ερευνητικής ομάδας. Αλλαγή παραγράφου και μεθοδολογίας σε ποιοτική.

Αυτή η κοινωνία έχει αποθέματα κουλτούρας. Πολλά ή αρκετά δεν θα το πούμε εμείς. Τα social media και οι χρήστες αυτών μέσα από αυτά καλούνται να τα διαχειριστούν. Δεν μετράμε τις μεσολαβήσεις όπως τις αποστάσεις. Δεν χρειάζεται να μας απασχολεί κάτι τέτοιο όταν το επιδιώκουμε/επιθυμούμε να μπλεχτούμε με αυτές αμφότερες ή όταν ολόκληρη η κουλτούρα διαχείρισης του ελεύθερου χρόνου πηγαίνει προς τα εκεί. Μέσα στις προϋποθέσεις της συναρμογής με το ανθρώπινο σώμα μεταξύ άλλων, το  software και το hardware αιχμής. Κάθε νέα οργάνωση αφήνει κάποιο κόσμο απ’ έξω τον τρίτο ας πούμε ή πολύ κόσμο γενικά, ακόμη… Όποιος αρέσκεται να βλέπει τον κόσμο με αντιθέσεις δεν θα δυσκολευτεί να τις δει και εδώ γινόμενος έτσι μέρος μιας φαντασιακής στρατιάς. Εμείς σαν λευκοί-άνδρες-ετεροφυλόφυλοι-άεργοι-πρωτοκοσμικοί καταλαβαίνουμε κάθε έναν και κάθε μιά  που δεν επενδύει γιατί δεν γουστάρει πια σε αυτές τις μεσολαβήσεις-παράθυρα. Ξέρουμε επίσης πως απεδαφικοποιούν, αυτές οι διαδικτυακές “κοινότητες”, τις δηλωμένα εχθρικές ομαδοποιήσεις-κοινότητες που αντιστέκονται με τον τρόπο τους στην συνολική αναδιάρθρωση. Αν πρέπει (και πρέπει) να διαλέξουμε, διαλέγουμε την ενότητα στη βάση των εργαλείων που χρησιμοποιούμε και όχι στην βάση μιας φαντασιακής ταυτότητας. Το τι είναι του παλιού κόσμου και τι όχι είναι φανερό ανάλογα με τις προβολές της καθεμιάς. Αλλάζοντας τα εργαλεία και καταργώντας την “ενότητα”, τη συναρμογή  πιο σωστά, οθόνης-browser-σελίδας x-σελίδας y, κάνοντάς την να μην λειτουργεί πια, το δίκτυο δεν επιβαρύνεται σε τίποτα ούτε επηρεάζεται ο συνολικός θόρυβος του. Οι καλύτερες μας μεταφυσικές πίστεις στο cyberpunk μένουν να δοκιμαστούν τώρα που απουσιάζει η ευαρέσκεια που προκαλούσαν κάποια παλιά γνώριμα cookies βοηθοί-δορυφόροι των λογογράφων της εποχής.

Και για να προσεγγίσω το ολικό έργο τέχνης:

Εκπτώσεις λόγου

Τι σημαίνει για ένα άνθρωπο και μία μηχανή μία λέξη; Για παράδειγμα η λέξη άνθρωπος-μηχανή ή ας προφέρουμε κάποια άλλη: λέξη -και το βουλώνουμε. Παλαιότερα δεν υπήρχε σχεδιασμός μακρόπνοος, υπήρχαν ενοχικές καταστάσεις- δυσάρεστες κορυφώσεις. Σημειώνουμε μία αλλαγή. Η σταθερότητα -εν γένει- μας αφήνει αδιάφορους αφού πείθει την ύπαρξή της εντός ενός νοήματος που την παρουσιάζει τέτοια. Αν εντοπίζαμε καταπίεση σταθερή που επιβάλλεται έξω από νοήματα με όνομα τέτοιο της ανάγκης ή φέρουσα σημάδια νικηφόρας επιθυμίας θα συμπεραίναμε τίνος τα σημάδια της σπασμένης πόρτας, των υπολειμμάτων φαγητού, των σωματικών υγρών. Αναμφίβολα πραγματικές σχέσεις βουτηγμένες στα νοήματα άλλων πραγματικών σχέσεων και αδυναμία ενός άλλου ειδικού τύπου σχετίζεσθαι εχθρικά διακείμενου των τυπολογιών. Παραμένοντας αταξινόμητος χάνει κατά την άποψή μας την δύναμη που θα μπορούσε να συγκέντρωνε σχηματίζοντας μια στρατηγική λόγου με το ρητό και άρρητο κομμάτι της. Έστω ότι συνεχίζοντας κάτι παίρνει τον δρόμο του. Κλειδώνοντας την δίνη του κοινωνικού έξω από το διαμέρισμα η βελτίωσης της ζωής στο σαλόνι εν εξελίξη με εγγυητή και αποτέλεσμά της μια ορισμένη σταθερότητα. Αλλιώς ευχέλαια  τελεσμένα χωρίς κατάνυξη και αναδιανομή μικροεξουσιών αυτά που χαράζουν τάχα γραμμές ιστορικές ενώ σηκώνουν το δάχτυλο στους περιλουζόμενους με αιθέρια έλαια. Μια κοινότητα όσο και αν μπλοκάρει την αναδιάρθρωση μέρικα πάντοτε (αλλιώς θα ήταν κόμμα, αόρατη επιτροπή) απεδαφικοποιήται  έξω από την φαντασιακή της ταυτότητα (εξ ορισμού) και με αυτή την έννοια είναι βαθιά ιστορική. Σε ένα τέτοιο πλαίσιο η αδιαφορία  που εύλογα  προκαλεί μια οποιαδήποτε μικρόπνοη τακτική παραμένει στο αφηρημένο ενώ θα περιμέναμε να εμφανιστεί και να συμβάλει στην πολυσχιδή σύνθεση και το ξεπέρασμα των ήδη λεχθέντων για τις καταστάσεις. Δηλαδή αφενός να απελευθερώσει από ένα υποτιθέμενα ανώτερο τεχνικά επίπεδο τελείωσης του λόγου και αφετέρου έχοντας επιτελέσει το προαναφερθέν να ανοίξει τις δικές της γραμμές διαφυγής προλαβαίνοντας τους επόμενους κύκλους του κεφαλαίου που θα έρθουν να συντηρήσουν το ειδικό και το καθορισμένο, μια ποσότητα, ποιοτικά διαχωρισμένη, εργασίας. Από την άλλη αυτή η όποια αταξία, στο βαθμό που δεν είναι προβολή απουσίας, θα παρουσιαστεί καθώς εξελίσσεται το κουφάρι της κρίσης. Σίγουρα δεν έχει χαρακτηριστικά που θα μπορούσαμε να της αποδώσουμε από σήμερα. Καν-και-καν δεν ξέρουμε αν θα συγκροτήσει μία άμυνα  καρό καν πριν να εκλείψει σαν αγαπημένο μου  σκοτεινό επαναστατικό αντικείμενο του πόθου. Μπορεί αγαπητοί  φίλες και φίλοι να ζήσει και χωρίς ρεύμα, σπίτι, μισθό, last fm ή ακόμη και να χαθεί αντι-ηρωικά για να εμφανιστεί σαν φαντασματικότητα ή απουσία ή και σαν μελλοντικός φίλος των απόκληρων και απόμαχων στο fb μετά τον προ των πυλών πόλεμο πατηρ των πάντων, ποιητή ουρανού και της Ελ. Μαρίας Νεφέλης. Ανοικοδομηθήτε πουλάκια. Αραξοβολήστε στον παλιό κόσμο των προφητιών. Όλες οι καταστάσεις μένουν να παύσουν.

Death In June & Les Joyaux De La Princesse ~ “Blood By Despair” (Collaboration II)

Angélique Ionatos – Katerina Fotinaki : Nefeli 

2

The joint is out of time.

The time is out of joint.

My cpu is overclocked.

my cpu is out of joint

overclocking’s aphorism

Ανοργάνωτοι.

Και στο Κόμμα

και στα Ματ

Όλοι πίνουν 7up.

 

G. Pilali

Sylvia

Ξανά στα δίχως εμάς μέρη που ήμουν και άλλοτε αν με πληροφορεί σωστά το ημερολόγιο μου. Σαν να είχα ημερολόγιο, σαν να το είχα αποφασίσει να έχω. Αυτό ή το άλλο ημερολόγιο;  Ή αυτό-εδώ-να; Εκείνο που με έπειθε, λες και χρειαζόμουν κάποια προσπάθεια για να πεισθώ να είμαι κάπου εδώ και όχι κάπου αλλού, τουλάχιστον τριγύρω: απ’ έξω όπως έλεγα και πριν χρόνια. Στο μεταίχμιο πιο σωστά για να επισκοπώ το μέσα και το έξω ενώ δεν επισκοπούσα τίποτε και περίμενα να φύγω. Για να πάω που; Πού, λέω, λες και δεν ξέρω λες και θυμάμαι ενώ είμαι σίγουρος ότι.. Διέκοπτα και τότε τις προτάσεις (περιόδους;) τότε που όντας νέος ήμουν πιότερο μυαλωμένος από τώρα- πρόκειται για μια κρίση που με βρίσκει σύμφωνο κύριε (φανταστικέ της πατριαρχίας) την ώρα που περιδιαβαίνω τους ίδιους(;) γνώριμους δρόμους με τότε, κάνοντας την παρατήρηση ότι η ανάλυσή μου περιορίζεται μόνο σε δύο διακριτούς καιρούς χωρίς όμως να ξέρω το γιατί, ούτε και το προς τι της διερώτησης. Σαν αυτό το γατί που συζούσα σε έναν τρίτο χρόνο (t3) -αυτή τη φορά- μέχρι που.. Γάτα ήταν δηλαδή αν έχει καμιά σημασία το κοινωνικό φύλο των γατιών (ουδέτερο της αχρωμίας). Αυτή, ονόματι Σίλβια, εν τέλει- Ή, αυτή άξαφνα- Ή, ξάφνου- Ξαφνικά- Ή, μετά από βαθιά περισυλλογή- Ή, αφού με κούρασε αρκετά- Ή μετά από μήνες ζωής στην κουζίνα: ”δραπέτευσε” στην εξοχή (αξίζει όσο αξίζει κάτι τέτοιο). Από τότε εβρίσκομαι στην μητρόπολη των αθηνών, τους ανωτέρους μου στην εκκλησιαστική ιεραρχία μην ικανοποιώντας -μοιραίο μιας και υπάρχει απόλαυση- διατύπωση που δεν θα έλεγα και πολύ αδιάφορα ότι με αφήνει αδιάφορο. Δεν πειράζει, οι συνολικές επενέργειες στο να διάλεγα μία διαφορετική εκφορά θα ισοδυναμούσαν με κάτι που προσπερνάμε εστιάζοντας στα νοήματα! Κουβέντα να μην γίνεται. Να μην, να μην, να μην τρεις φορές, λέμε τώρα, που να μην λέγαμε και να κοιτάζαμε την οπτικοποίηση της μουσικής. Όχι αυτής που δεν προκύπτει από τα μη συνδεδεμένα ακουστικά, αλλά μιας άλλης που σε περιέχει και δεν σε περιέχει: από τα brutal φωνητικά ως τον Satie και τον Ξενάκη.

What I love is
The piston in motion-

My soul dies before it.
And the hooves of the horses,
There merciless churn.

Sylvia Plath - Years

 Our Love Will Destroy The World - Over Prehistoric Texas.